- Dënimi duhet të jetë i formës së prerë.
- Sipas Konventës së vitit 1983, pjesa e mbetur e dënimit duhet të jetë të paktën gjashtë muaj dhe i dënuari duhet të japë pëlqimin.
- Në Bashkimin Evropian, pëlqimi nuk kërkohet gjithmonë, veçanërisht kur personi banon në vendin e tij ose kur ndaj tij është marrë një masë largimi.
- Ekzekutimi i dënimit rregullohet më pas nga ligji i shtetit të ekzekutimit.
I. Aktet e zbatueshme
Konventa për Transferimin e Personave të Dënuar, e 21 marsit 1983 (STE nr. 112), e lidh Francën me shumë shtete, anëtare ose jo të Këshillit të Evropës.
Ndërmjet shteteve anëtare të Bashkimit Evropian, Vendimi Kuadër 2008/909/JHA i 27 nëntorit 2008 zbatohet në Francë nëpërmjet neneve 728-10 e në vijim të Kodit francez të Procedurës Penale.
Franca është e lidhur gjithashtu me konventa dypalëshe. Kur ekziston një marrëveshje dypalëshe, shtetet mund ta zbatojnë atë në vend të Konventës së vitit 1983 (neni 22 i Konventës).
II. Kushtet sipas Konventës së vitit 1983
Transferimi kërkon që (neni 3 i Konventës):
- i dënuari të jetë shtetas i shtetit të ekzekutimit;
- vendimi të jetë i formës së prerë;
- kohëzgjatja e dënimit që mbetet për t’u vuajtur të jetë të paktën gjashtë muaj në datën e marrjes së kërkesës, ose e papërcaktuar;
- i dënuari të japë pëlqimin për transferimin;
- veprat të përbëjnë vepër penale edhe në shtetin e ekzekutimit;
- të dy shtetet të jenë dakord.
Në raste të jashtëzakonshme, shtetet mund të bien dakord për një transferim edhe kur pjesa e mbetur e dënimit është më pak se gjashtë muaj.
Transferimi nuk është një e drejtë: secili shtet mbetet i lirë ta pranojë ose ta refuzojë.
Një pyetje për situatën tuaj? Shkruajini zyrës ose telefononi në +33 7 81 86 30 80.
III. Kushtet në Bashkimin Evropian
Një dënim i formës së prerë i shqiptuar në Francë mund t’i dërgohet një shteti tjetër anëtar në tri raste (neni 728-11 i Kodit të Procedurës Penale):
- personi është shtetas i atij shteti dhe ka aty banimin e zakonshëm;
- ai është shtetas i atij shteti dhe ndaj tij është marrë një masë largimi drejt atij shteti, e zbatueshme në momentin e lirimit;
- në rastet e tjera, personi dhe shteti i ekzekutimit japin pëlqimin.
Në dy rastet e para, pëlqimi i të dënuarit nuk kërkohet. Megjithatë, prokurori merr vërejtjet e tij (neni 728-17).
Prokurori e dërgon dënimin vetëm nëse ka bindjen se ekzekutimi në shtetin tjetër do të lehtësojë riintegrimin shoqëror të personit (neni 728-15).
IV. Procedura
Sipas Konventës së vitit 1983, i dënuari mund të shprehë dëshirën për t’u transferuar pranë shtetit të dënimit ose pranë shtetit të ekzekutimit. Kërkesat shkëmbehen ndërmjet ministrive të Drejtësisë (nenet 2 dhe 5 të Konventës).
Pëlqimi duhet dhënë vullnetarisht dhe me dijeni të plotë për pasojat e tij. Shteti i ekzekutimit mund ta verifikojë atë nëpërmjet një konsulli (neni 7).
Në Bashkimin Evropian, dërgimi i dënimit është kompetencë e prokurorit (procureur de la République) pranë gjykatës që ka shqiptuar dënimin. Ai mund të veprojë kryesisht, me kërkesë të shtetit të ekzekutimit ose me kërkesë të të dënuarit (neni 728-15).
I dënuari mund të kundërshtojë para kryetarit të dhomës së ekzekutimit të dënimeve të gjykatës së apelit (chambre de l’application des peines) dërgimin kryesisht, refuzimin e dërgimit ose tërheqjen e certifikatës. Ky ankim ka efekt pezullues (neni 728-22-1).
Një thirrje ose një seancë gjyqësore së shpejti? Zyra mund të kontaktohet në +33 7 81 86 30 80, ose përmes WhatsApp / Signal.
V. Efektet dhe afatet
Shteti i ekzekutimit vazhdon ekzekutimin e dënimit ose e konverton atë sipas ligjit të vet, pa mundur ta rëndojë (nenet 9 deri 11 të Konventës; neni 728-18 i Kodit të Procedurës Penale).
Koha e vuajtur tashmë në burg zbritet nga dënimi që mbetet për t’u ekzekutuar. Rregullat e lirimit të parakohshëm ose me kusht janë ato të shtetit të ekzekutimit.
Në Bashkimin Evropian, pasi dënimi të jetë pranuar nga shteti i ekzekutimit, transferimi bëhet jo më vonë se tridhjetë ditë pas këtij vendimi, përveç rrethanave të paparashikuara (neni 728-23).
Kur Franca është shteti i ekzekutimit, vendimi për njohjen duhet, në parim, të merret brenda nëntëdhjetë ditëve nga marrja e dosjes (neni 728-54).
Për të gjitha shtetet anëtare, neni 12, paragrafi 2, i Vendimit Kuadër 2008/909/JHA cakton të njëjtin afat: përveç rasteve kur ka shkak për shtyrje, vendimi përfundimtar për njohjen jepet brenda nëntëdhjetë ditëve nga marrja e vendimit gjyqësor dhe e certifikatës. Në raste të jashtëzakonshme, shteti i ekzekutimit që nuk mund ta respektojë këtë afat e njofton pa vonesë shtetin lëshues, duke treguar arsyet e vonesës dhe kohën që e çmon të nevojshme (neni 12, paragrafi 3).
Jashtë Bashkimit Evropian, Konventa nuk cakton asnjë afat detyrues.
Pyetje të shpeshta
A mund të kërkohet transferimi para vendimit të apelit?
Jo. Dënimi duhet të jetë i formës së prerë, domethënë mjetet e ankimit duhet të jenë shteruar ose afatet e tyre duhet të kenë përfunduar.
A do të jetë dënimi më i gjatë në vendin tim?
Jo. Shteti i ekzekutimit mund ta përshtatë dënimin me legjislacionin e tij, por nuk mund ta rëndojë për nga natyra ose kohëzgjatja.
A mund të më imponohet transferimi pa pëlqimin tim?
Sipas Konventës së vitit 1983, jo. Në Bashkimin Evropian, po, në disa raste, veçanërisht nëse personi banon në vendin e shtetësisë së tij ose do të largohet drejt tij në momentin e lirimit.
Burimet
Përkthim i faqes në frëngjisht, e vetmja që ka vlerë autentike. Lexoni versionin në frëngjisht ↗︎