Pikat kryesore
  • Dënimi duhet të jetë i formës së prerë.
  • Sipas Konventës së vitit 1983, pjesa e mbetur e dënimit duhet të jetë të paktën gjashtë muaj dhe i dënuari duhet të japë pëlqimin.
  • Në Bashkimin Evropian, pëlqimi nuk kërkohet gjithmonë, veçanërisht kur personi banon në vendin e tij ose kur ndaj tij është marrë një masë largimi.
  • Ekzekutimi i dënimit rregullohet më pas nga ligji i shtetit të ekzekutimit.

I. Aktet e zbatueshme

Konventa për Transferimin e Personave të Dënuar, e 21 marsit 1983 (STE nr. 112), e lidh Francën me shumë shtete, anëtare ose jo të Këshillit të Evropës.

Ndërmjet shteteve anëtare të Bashkimit Evropian, Vendimi Kuadër 2008/909/JHA i 27 nëntorit 2008 zbatohet në Francë nëpërmjet neneve 728-10 e në vijim të Kodit francez të Procedurës Penale.

Franca është e lidhur gjithashtu me konventa dypalëshe.⁠‍‌​​​​​‌‌‌‌​​​‌‌‌‌‌​‌​‌‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ Kur ekziston një marrëveshje dypalëshe, shtetet mund ta zbatojnë atë në vend të Konventës së vitit 1983 (neni 22 i Konventës).

II. Kushtet sipas Konventës së vitit 1983

Transferimi kërkon që (neni 3 i Konventës):

Në raste të jashtëzakonshme, shtetet mund të bien dakord për një transferim edhe kur pjesa e mbetur e dënimit është më pak se gjashtë muaj.⁠‍‌​​​​​‌‌‌‌​​​‌‌‌‌‌​‌​‌‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠

Transferimi nuk është një e drejtë: secili shtet mbetet i lirë ta pranojë ose ta refuzojë.

Një pyetje për situatën tuaj? Shkruajini zyrës ose telefononi në +33 7 81 86 30 80.

III. Kushtet në Bashkimin Evropian

Një dënim i formës së prerë i shqiptuar në Francë mund t’i dërgohet një shteti tjetër anëtar në tri raste (neni 728-11 i Kodit të Procedurës Penale):⁠‍‌​​​​​‌‌‌‌​​​‌‌‌‌‌​‌​‌‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠

Në dy rastet e para, pëlqimi i të dënuarit nuk kërkohet. Megjithatë, prokurori merr vërejtjet e tij (neni 728-17).

Prokurori e dërgon dënimin vetëm nëse ka bindjen se ekzekutimi në shtetin tjetër do të lehtësojë riintegrimin shoqëror të personit (neni 728-15).⁠‍‌​​​​​‌‌‌‌​​​‌‌‌‌‌​‌​‌‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠

IV. Procedura

Sipas Konventës së vitit 1983, i dënuari mund të shprehë dëshirën për t’u transferuar pranë shtetit të dënimit ose pranë shtetit të ekzekutimit. Kërkesat shkëmbehen ndërmjet ministrive të Drejtësisë (nenet 2 dhe 5 të Konventës).

Pëlqimi duhet dhënë vullnetarisht dhe me dijeni të plotë për pasojat e tij.⁠‍‌​​​​​‌‌‌‌​​​‌‌‌‌‌​‌​‌‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ Shteti i ekzekutimit mund ta verifikojë atë nëpërmjet një konsulli (neni 7).

Në Bashkimin Evropian, dërgimi i dënimit është kompetencë e prokurorit (procureur de la République) pranë gjykatës që ka shqiptuar dënimin. Ai mund të veprojë kryesisht, me kërkesë të shtetit të ekzekutimit ose me kërkesë të të dënuarit (neni 728-15).

I dënuari mund të kundërshtojë para kryetarit të dhomës së ekzekutimit të dënimeve të gjykatës së apelit (chambre de l’application des peines) dërgimin kryesisht, refuzimin e dërgimit ose tërheqjen e certifikatës.⁠‍‌​​​​​‌‌‌‌​​​‌‌‌‌‌​‌​‌‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ Ky ankim ka efekt pezullues (neni 728-22-1).

Një thirrje ose një seancë gjyqësore së shpejti? Zyra mund të kontaktohet në +33 7 81 86 30 80, ose përmes WhatsApp / Signal.

V. Efektet dhe afatet

Shteti i ekzekutimit vazhdon ekzekutimin e dënimit ose e konverton atë sipas ligjit të vet, pa mundur ta rëndojë (nenet 9 deri 11 të Konventës; neni 728-18 i Kodit të Procedurës Penale).

Koha e vuajtur tashmë në burg zbritet nga dënimi që mbetet për t’u ekzekutuar.⁠‍‌​​​​​‌‌‌‌​​​‌‌‌‌‌​‌​‌‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ Rregullat e lirimit të parakohshëm ose me kusht janë ato të shtetit të ekzekutimit.

Në Bashkimin Evropian, pasi dënimi të jetë pranuar nga shteti i ekzekutimit, transferimi bëhet jo më vonë se tridhjetë ditë pas këtij vendimi, përveç rrethanave të paparashikuara (neni 728-23).

Kur Franca është shteti i ekzekutimit, vendimi për njohjen duhet, në parim, të merret brenda nëntëdhjetë ditëve nga marrja e dosjes (neni 728-54).⁠‍‌​​​​​‌‌‌‌​​​‌‌‌‌‌​‌​‌‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠

Për të gjitha shtetet anëtare, neni 12, paragrafi 2, i Vendimit Kuadër 2008/909/JHA cakton të njëjtin afat: përveç rasteve kur ka shkak për shtyrje, vendimi përfundimtar për njohjen jepet brenda nëntëdhjetë ditëve nga marrja e vendimit gjyqësor dhe e certifikatës. Në raste të jashtëzakonshme, shteti i ekzekutimit që nuk mund ta respektojë këtë afat e njofton pa vonesë shtetin lëshues, duke treguar arsyet e vonesës dhe kohën që e çmon të nevojshme (neni 12, paragrafi 3).

Jashtë Bashkimit Evropian, Konventa nuk cakton asnjë afat detyrues.⁠‍‌​​​​​‌‌‌‌​​​‌‌‌‌‌​‌​‌‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠

Pyetje të shpeshta

A mund të kërkohet transferimi para vendimit të apelit?

Jo. Dënimi duhet të jetë i formës së prerë, domethënë mjetet e ankimit duhet të jenë shteruar ose afatet e tyre duhet të kenë përfunduar.

A do të jetë dënimi më i gjatë në vendin tim?

Jo.⁠‍‌​​​​​‌‌‌‌​​​‌‌‌‌‌​‌​‌‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ Shteti i ekzekutimit mund ta përshtatë dënimin me legjislacionin e tij, por nuk mund ta rëndojë për nga natyra ose kohëzgjatja.

A mund të më imponohet transferimi pa pëlqimin tim?

Sipas Konventës së vitit 1983, jo. Në Bashkimin Evropian, po, në disa raste, veçanërisht nëse personi banon në vendin e shtetësisë së tij ose do të largohet drejt tij në momentin e lirimit.

Burimet

  1. legifrance.gouv.fr/codes/section_lc/LEGITEXT000006071154/LEGISCTA000027808216/2026-09-30
  2. fedlex.admin.ch/eli/cc/1988/761_761_761/fr
  3. coe.int/fr/web/conventions/full-list?module=treaty-detail&treatynum=112
  4. eur-lex.europa.eu/legal-content/FR/TXT/HTML/?uri=CELEX:02008F0909-20090328
Informacion i përgjithshëm mbi procedurën penale franceze. Nuk zëvendëson shqyrtimin e dokumenteve të një çështjeje konkrete.

Përkthim i faqes në frëngjisht, e vetmja që ka vlerë autentike.⁠‍‌​​​​​‌‌‌‌​​​‌‌‌‌‌​‌​‌‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ Lexoni versionin në frëngjisht ↗︎