- Skazanie musi być prawomocne.
- Na podstawie Konwencji z 1983 r. pozostała do odbycia część kary musi wynosić co najmniej sześć miesięcy, a skazany musi wyrazić zgodę.
- W Unii Europejskiej zgoda nie zawsze jest wymagana, w szczególności gdy osoba zamieszkuje w swoim państwie lub jest objęta środkiem wydalenia.
- Wykonanie kary podlega następnie prawu państwa wykonania.
I. Mające zastosowanie przepisy
Konwencja o przekazywaniu osób skazanych z 21 marca 1983 r. (ETS nr 112) wiąże Francję i liczne państwa, zarówno członkowskie, jak i niebędące członkami Rady Europy.
Między państwami członkowskimi Unii Europejskiej decyzja ramowa 2008/909/WSiSW z 27 listopada 2008 r. jest wdrażana we Francji przez art. 728-10 i nast. francuskiego Kodeksu postępowania karnego (code de procédure pénale).
Francja jest również związana umowami dwustronnymi. Jeżeli istnieje umowa dwustronna, państwa mogą ją stosować zamiast Konwencji z 1983 r. (art. 22 Konwencji).
II. Przesłanki na podstawie Konwencji z 1983 r.
Przekazanie (transfèrement) wymaga, aby (art. 3 Konwencji):
- skazany był obywatelem państwa wykonania;
- wyrok był prawomocny;
- okres kary pozostały do odbycia wynosił co najmniej sześć miesięcy w dniu otrzymania wniosku lub był nieoznaczony;
- skazany wyraził zgodę na przekazanie;
- czyny stanowiły przestępstwo również w państwie wykonania;
- oba państwa wyraziły zgodę.
W wyjątkowych przypadkach państwa mogą uzgodnić przekazanie, nawet jeżeli pozostała część kary wynosi mniej niż sześć miesięcy.
Przekazanie nie jest prawem: każde państwo może swobodnie wyrazić na nie zgodę lub odmówić.
Pytanie dotyczące Twojej sytuacji? Napisz do kancelarii lub zadzwoń pod numer +33 7 81 86 30 80.
III. Przesłanki w Unii Europejskiej
Prawomocny wyrok skazujący wydany we Francji może zostać przekazany do innego państwa członkowskiego w trzech przypadkach (art. 728-11 Kodeksu postępowania karnego):
- osoba jest obywatelem tego państwa i ma w nim miejsce zwykłego pobytu;
- jest obywatelem tego państwa i jest objęta środkiem wydalenia do tego państwa, wykonywanym po jej zwolnieniu;
- w pozostałych przypadkach – jeżeli osoba i państwo wykonania wyrażą na to zgodę.
W dwóch pierwszych przypadkach zgoda skazanego nie jest wymagana. Prokurator (procureur de la République) zbiera jednak jego stanowisko (art. 728-17).
Prokurator przekazuje wyrok wyłącznie wtedy, gdy uzyska pewność, że wykonanie kary w innym państwie ułatwi resocjalizację skazanego (art. 728-15).
IV. Procedura
Na podstawie Konwencji z 1983 r. skazany może wyrazić wolę przekazania wobec państwa skazania lub państwa wykonania. Wnioski są przekazywane między ministerstwami sprawiedliwości (art. 2 i 5 Konwencji).
Zgoda musi zostać wyrażona dobrowolnie i z pełną świadomością jej skutków. Państwo wykonania może zlecić jej weryfikację konsulowi (art. 7).
W Unii Europejskiej przekazanie wyroku należy do prokuratora przy sądzie, który wydał wyrok skazujący. Może on działać z urzędu, na wniosek państwa wykonania lub na wniosek skazanego (art. 728-15).
Skazany może zaskarżyć do prezesa izby ds. wykonania kar (chambre de l’application des peines) sądu apelacyjnego przekazanie z urzędu, odmowę przekazania lub wycofanie zaświadczenia. Środek ten ma skutek zawieszający (art. 728-22-1).
Zbliża się wezwanie lub rozprawa? Z kancelarią można skontaktować się pod numerem +33 7 81 86 30 80 lub przez WhatsApp / Signal.
V. Skutki i terminy
Państwo wykonania kontynuuje wykonywanie kary lub ją przekształca zgodnie z własnym prawem, nie mogąc jej zaostrzyć (art. 9 do 11 Konwencji; art. 728-18 Kodeksu postępowania karnego).
Okres już odbytego pozbawienia wolności zalicza się na poczet kary pozostałej do wykonania. Zasady przedterminowego lub warunkowego zwolnienia określa prawo państwa wykonania.
W Unii Europejskiej, po uznaniu wyroku przez państwo wykonania, przekazanie następuje najpóźniej 30 dni od tej decyzji, chyba że zajdą nieprzewidziane okoliczności (art. 728-23).
Jeżeli Francja jest państwem wykonania, decyzja w sprawie uznania powinna co do zasady zapaść w ciągu 90 dni od otrzymania akt (art. 728-54).
W odniesieniu do wszystkich państw członkowskich art. 12 ust. 2 decyzji ramowej 2008/909/WSiSW przewiduje ten sam termin: z zastrzeżeniem podstaw odroczenia ostateczna decyzja w sprawie uznania zapada w ciągu 90 dni od otrzymania wyroku i zaświadczenia. W wyjątkowych przypadkach państwo wykonania, które nie może dotrzymać tego terminu, niezwłocznie informuje o tym państwo wydania, podając przyczyny opóźnienia i czas, jaki uważa za niezbędny (art. 12 ust. 3).
Poza Unią Europejską Konwencja nie przewiduje żadnego wiążącego terminu.
Najczęściej zadawane pytania
Czy można wnioskować o przekazanie przed wydaniem wyroku w postępowaniu apelacyjnym?
Nie. Skazanie musi być prawomocne, co oznacza, że środki zaskarżenia zostały wyczerpane lub terminy na ich wniesienie upłynęły.
Czy w moim państwie kara będzie dłuższa?
Nie. Państwo wykonania może dostosować karę do swojego ustawodawstwa, ale nie może jej zaostrzyć co do rodzaju ani wymiaru.
Czy przekazanie może nastąpić bez mojej zgody?
Na podstawie Konwencji z 1983 r. – nie. W Unii Europejskiej – tak, w niektórych przypadkach, w szczególności jeżeli osoba zamieszkuje w państwie, którego jest obywatelem, lub zostanie do niego wydalona po zwolnieniu.
Źródła
Tłumaczenie strony w języku francuskim, która jako jedyna jest wiążąca. Przeczytaj wersję francuską ↗︎