Najważniejsze informacje
  • Skazanie musi być prawomocne.
  • Na podstawie Konwencji z 1983 r. pozostała do odbycia część kary musi wynosić co najmniej sześć miesięcy, a skazany musi wyrazić zgodę.
  • W Unii Europejskiej zgoda nie zawsze jest wymagana, w szczególności gdy osoba zamieszkuje w swoim państwie lub jest objęta środkiem wydalenia.
  • Wykonanie kary podlega następnie prawu państwa wykonania.

I. Mające zastosowanie przepisy

Konwencja o przekazywaniu osób skazanych z 21 marca 1983 r. (ETS nr 112) wiąże Francję i liczne państwa, zarówno członkowskie, jak i niebędące członkami Rady Europy.

Między państwami członkowskimi Unii Europejskiej decyzja ramowa 2008/909/WSiSW z 27 listopada 2008 r. jest wdrażana we Francji przez art. 728-10 i nast. francuskiego Kodeksu postępowania karnego (code de procédure pénale).

Francja jest również związana umowami dwustronnymi.⁠‍​‌‌‌​​​‌​​​​‌‌‌​​​‌​‌‌​‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ Jeżeli istnieje umowa dwustronna, państwa mogą ją stosować zamiast Konwencji z 1983 r. (art. 22 Konwencji).

II. Przesłanki na podstawie Konwencji z 1983 r.

Przekazanie (transfèrement) wymaga, aby (art. 3 Konwencji):

W wyjątkowych przypadkach państwa mogą uzgodnić przekazanie, nawet jeżeli pozostała część kary wynosi mniej niż sześć miesięcy.⁠‍​‌‌‌​​​‌​​​​‌‌‌​​​‌​‌‌​‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠

Przekazanie nie jest prawem: każde państwo może swobodnie wyrazić na nie zgodę lub odmówić.

Pytanie dotyczące Twojej sytuacji? Napisz do kancelarii lub zadzwoń pod numer +33 7 81 86 30 80.

III. Przesłanki w Unii Europejskiej

Prawomocny wyrok skazujący wydany we Francji może zostać przekazany do innego państwa członkowskiego w trzech przypadkach (art.⁠‍​‌‌‌​​​‌​​​​‌‌‌​​​‌​‌‌​‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ 728-11 Kodeksu postępowania karnego):

W dwóch pierwszych przypadkach zgoda skazanego nie jest wymagana. Prokurator (procureur de la République) zbiera jednak jego stanowisko (art. 728-17).

Prokurator przekazuje wyrok wyłącznie wtedy, gdy uzyska pewność, że wykonanie kary w innym państwie ułatwi resocjalizację skazanego (art.⁠‍​‌‌‌​​​‌​​​​‌‌‌​​​‌​‌‌​‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ 728-15).

IV. Procedura

Na podstawie Konwencji z 1983 r. skazany może wyrazić wolę przekazania wobec państwa skazania lub państwa wykonania. Wnioski są przekazywane między ministerstwami sprawiedliwości (art. 2 i 5 Konwencji).

Zgoda musi zostać wyrażona dobrowolnie i z pełną świadomością jej skutków.⁠‍​‌‌‌​​​‌​​​​‌‌‌​​​‌​‌‌​‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ Państwo wykonania może zlecić jej weryfikację konsulowi (art. 7).

W Unii Europejskiej przekazanie wyroku należy do prokuratora przy sądzie, który wydał wyrok skazujący. Może on działać z urzędu, na wniosek państwa wykonania lub na wniosek skazanego (art. 728-15).

Skazany może zaskarżyć do prezesa izby ds.⁠‍​‌‌‌​​​‌​​​​‌‌‌​​​‌​‌‌​‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ wykonania kar (chambre de l’application des peines) sądu apelacyjnego przekazanie z urzędu, odmowę przekazania lub wycofanie zaświadczenia. Środek ten ma skutek zawieszający (art. 728-22-1).

Zbliża się wezwanie lub rozprawa? Z kancelarią można skontaktować się pod numerem +33 7 81 86 30 80 lub przez WhatsApp / Signal.

V. Skutki i terminy

Państwo wykonania kontynuuje wykonywanie kary lub ją przekształca zgodnie z własnym prawem, nie mogąc jej zaostrzyć (art. 9 do 11 Konwencji; art. 728-18 Kodeksu postępowania karnego).

Okres już odbytego pozbawienia wolności zalicza się na poczet kary pozostałej do wykonania.⁠‍​‌‌‌​​​‌​​​​‌‌‌​​​‌​‌‌​‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ Zasady przedterminowego lub warunkowego zwolnienia określa prawo państwa wykonania.

W Unii Europejskiej, po uznaniu wyroku przez państwo wykonania, przekazanie następuje najpóźniej 30 dni od tej decyzji, chyba że zajdą nieprzewidziane okoliczności (art. 728-23).

Jeżeli Francja jest państwem wykonania, decyzja w sprawie uznania powinna co do zasady zapaść w ciągu 90 dni od otrzymania akt (art.⁠‍​‌‌‌​​​‌​​​​‌‌‌​​​‌​‌‌​‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ 728-54).

W odniesieniu do wszystkich państw członkowskich art. 12 ust. 2 decyzji ramowej 2008/909/WSiSW przewiduje ten sam termin: z zastrzeżeniem podstaw odroczenia ostateczna decyzja w sprawie uznania zapada w ciągu 90 dni od otrzymania wyroku i zaświadczenia. W wyjątkowych przypadkach państwo wykonania, które nie może dotrzymać tego terminu, niezwłocznie informuje o tym państwo wydania, podając przyczyny opóźnienia i czas, jaki uważa za niezbędny (art. 12 ust. 3).

Poza Unią Europejską Konwencja nie przewiduje żadnego wiążącego terminu.⁠‍​‌‌‌​​​‌​​​​‌‌‌​​​‌​‌‌​‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠

Najczęściej zadawane pytania

Czy można wnioskować o przekazanie przed wydaniem wyroku w postępowaniu apelacyjnym?

Nie. Skazanie musi być prawomocne, co oznacza, że środki zaskarżenia zostały wyczerpane lub terminy na ich wniesienie upłynęły.

Czy w moim państwie kara będzie dłuższa?

Nie.⁠‍​‌‌‌​​​‌​​​​‌‌‌​​​‌​‌‌​‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ Państwo wykonania może dostosować karę do swojego ustawodawstwa, ale nie może jej zaostrzyć co do rodzaju ani wymiaru.

Czy przekazanie może nastąpić bez mojej zgody?

Na podstawie Konwencji z 1983 r. – nie. W Unii Europejskiej – tak, w niektórych przypadkach, w szczególności jeżeli osoba zamieszkuje w państwie, którego jest obywatelem, lub zostanie do niego wydalona po zwolnieniu.

Źródła

  1. legifrance.gouv.fr/codes/section_lc/LEGITEXT000006071154/LEGISCTA000027808216/2026-09-30
  2. fedlex.admin.ch/eli/cc/1988/761_761_761/fr
  3. coe.int/fr/web/conventions/full-list?module=treaty-detail&treatynum=112
  4. eur-lex.europa.eu/legal-content/FR/TXT/HTML/?uri=CELEX:02008F0909-20090328
Informacje ogólne o francuskiej procedurze karnej. Nie zastępują one analizy dokumentów konkretnej sprawy.

Tłumaczenie strony w języku francuskim, która jako jedyna jest wiążąca.⁠‍​‌‌‌​​​‌​​​​‌‌‌​​​‌​‌‌​‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ Przeczytaj wersję francuską ↗︎