نکات اصلی
  • ITF ممکن است برای هر جنایت، برای هر جنحه مستوجب دستکم سه سال حبس و برای جنحههایی که قانون آن را پیشبینی کرده است صادر شود.
  • این ممنوعیت دائمی است یا حداکثر ده سال، و بهخودیخود بازگرداندن به مرز را در پی دارد.
  • حمایتهای ماده 131-30-2 قانون جزای فرانسه دیگر در مورد جنایات و جنحههای مستوجب دستکم پنج سال حبس اعمال نمیشود.
  • رفع ممنوعیت با درخواست (requête) مطالبه میشود؛ اصولاً تنها در صورتی پذیرفته میشود که شخص خارج از فرانسه اقامت داشته باشد.

I. مجازاتی که قاضی کیفری صادر می‌کند

ممنوعیت ورود به خاک فرانسه (interdiction du territoire français، ITF) ممکن است بهطور دائم یا حداکثر برای ده سال علیه هر تبعه خارجی که مرتکب جنایت (crime)، جنحه (délit) مستوجب دستکم سه سال حبس، یا جنحهای که قانون آن را پیشبینی کرده است شده باشد صادر شود (ماده 131-30 قانون جزای فرانسه، code pénal).

قاضی مدت حضور در فرانسه و ماهیت، قدمت و شدت پیوندهای شخص با فرانسه را در نظر می‌گیرد.

در مورد قاچاق مواد مخدر (مواد 222-34 تا 222-38 قانون جزا)،⁠‍‌​​​‌​​​​‌‌‌‌‌​‌​​‌‌‌​‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ ITF اصولاً باید صادر شود. دادگاه می‌تواند با تصمیمی که به‌طور خاص مستدل باشد از صدور آن خودداری کند (ماده 131-30-3، ایجادشده به موجب قانون شماره 2025-532 مورخ 13 ژوئن 2025).

II. اشخاص حمایت‌شده

ITF را نمی‌توان علیه اشخاص زیر صادر کرد (ماده 131-30-2 قانون جزا):

این حمایت‌ها در صورتی که اعمال علیه همسر،⁠‍‌​​​‌​​​​‌‌‌‌‌​‌​​‌‌‌​‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ یکی از والدین یا اجداد یا فرزند ارتکاب یافته باشد اعمال نمی‌شود.

از زمان قانون 26 ژانویه 2024، این حمایت‌ها در مورد جنایات، جنحه‌های مستوجب دست‌کم پنج سال حبس و جنحه‌های ارتکابی در حالت تکرار (réitération) مستوجب دست‌کم سه سال حبس نیز اعمال نمی‌شود. در این صورت تصمیم باید با توجه به شدت جرم و وضعیت شخصی و خانوادگی به‌طور خاص مستدل باشد.

ماده 131-30-1 سابق قانون جزا،⁠‍‌​​​‌​​​​‌‌‌‌‌​‌​​‌‌‌​‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ که برای دسته‌های دیگری استدلال خاص را الزامی می‌کرد، به موجب همین قانون نسخ شد.

پرسشی درباره وضعیت خود دارید؟ به دفتر نامه بنویسید یا با شماره +33 7 81 86 30 80 تماس بگیرید.

III. آثار ITF

ITF به‌خودی‌خود بازگرداندن به مرز (reconduite à la frontière) را در پی دارد، در صورت اقتضا پس از پایان مجازات حبس (ماده 131-30 قانون جزا).

هرگاه این ممنوعیت همراه با مجازات حبس بدون تعلیق باشد،⁠‍‌​​​‌​​​​‌‌‌‌‌​‌​​‌‌‌​‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ اجرای آن در طول اجرای این مجازات معلق می‌ماند. مدت آن از تاریخی که شخص خاک فرانسه را ترک کرده است آغاز می‌شود.

ITF که به‌عنوان مجازات اصلی و با اجرای موقت (exécution provisoire) صادر شود، به‌خودی‌خود قرار گرفتن در نگهداری اداری (rétention administrative) را در پی دارد. اگر به‌عنوان مجازات تکمیلی صادر شود، ممکن است در پایان مجازات حبس به آن منجر شود (ماده L. 741-2 CESEDA).

ITF در تمام مدت خود مانع اقامت قانونی است.⁠‍‌​​​‌​​​​‌‌‌‌‌​‌​​‌‌‌​‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠

IV. اقامت اجباری

هرگاه اخراج از کشور ناممکن باشد، مقام اداری ممکن است شخص را در اقامت اجباری (assignation à résidence) قرار دهد.

این وضعیت بر رفع ممنوعیت اثر مستقیم دارد:⁠‍‌​​​‌​​​​‌‌‌‌‌​‌​​‌‌‌​‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ شخصی که بر اساس مواد L. 731-3، L. 731-4 یا L. 731-5 CESEDA در اقامت اجباری است می‌تواند بدون اقامت در خارج از فرانسه درخواست رفع ممنوعیت کند (ماده L. 641-2 CESEDA).

ماده L. 731-3 به مقام اداری اجازه می‌دهد تبعه خارجی را که ثابت کند امکان ترک خاک فرانسه را ندارد، یا نه می‌تواند به کشور مبدأ خود بازگردد و نه به هیچ کشور دیگری برود، در اقامت اجباری قرار دهد. اقامت اجباری تا زمانی ادامه می‌یابد که چشم‌انداز معقولی برای اجرای تکلیف او پدید آید. بند 7° این ماده ناظر به تبعه خارجی است که باید در اجرای ممنوعیت قضایی ورود به خاک فرانسه اخراج شود.

ماده L.⁠‍‌​​​‌​​​​‌‌‌‌‌​‌​​‌‌‌​‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ 731-4 ناظر به تبعه خارجی است که تصمیم اخراج (expulsion) اجرانشده‌ای درباره او صادر شده است، هرگاه وضعیت سلامت او مستلزم مراقبت پزشکی باشد که فقدان آن ممکن است پیامدهایی با شدت استثنایی داشته باشد و او نتواند در کشور مقصد به‌طور مؤثر از درمان مناسب بهره‌مند شود. ماده L. 731-5 اجازه می‌دهد تبعه خارجی که به موجب ماده L. 631-2 اخراج شده است، به‌صورت آزمایشی و استثنایی، در اقامت اجباری قرار گیرد.

اقامت اجباری مبتنی بر بندهای 1° تا 5° ماده L. 731-3 نمی‌تواند از یک سال تجاوز کند و دو بار در همین حد قابل تمدید است (ماده L. 732-4). اقامت اجباری مبتنی بر بندهای 6° تا 8° این ماده یا بر مواد L. 731-4 و L. 731-5 تابع این حداکثر مدت نیست.

برای تبعه خارجی مشمول ITF (بند 7° ماده L.⁠‍‌​​​‌​​​​‌‌‌‌‌​‌​​‌‌‌​‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ 731-3)، ادامه اقامت اجباری بیش از پنج سال مستلزم تصمیمی است که به‌طور خاص مستدل باشد (ماده L. 732-5).

احضاریه یا جلسه دادگاه در پیش دارید؟ میتوانید با شماره +33 7 81 86 30 80 یا از طریق WhatsApp / Signal با دفتر تماس بگیرید.

V. درخواست رفع ممنوعیت

هر شخصی که ITF به‌عنوان مجازات تکمیلی علیه او صادر شده است می‌تواند از دادگاه جنحه (tribunal correctionnel) بخواهد که به‌طور کلی یا جزئی، از جمله از حیث مدت، از این ممنوعیت معاف شود (رفع ممنوعیت، relèvement) (ماده 702-1 قانون آیین دادرسی کیفری فرانسه).

درخواست تنها پس از گذشت شش ماه از محکومیت،⁠‍‌​​​‌​​​​‌‌‌‌‌​‌​​‌‌‌​‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ و سپس شش ماه پس از هر رد، قابل طرح است. در مورد ITF تکمیلیِ مجازات حبس، نخستین درخواست در صورت آزادی ممکن است پیش از این مهلت طرح شود (ماده 702-1 قانون آیین دادرسی کیفری).

درخواست باید تاریخ محکومیت و محل‌های اقامت از زمان محکومیت یا آزادی را مشخص کند. این درخواست خطاب به دادستان (procureur de la République) فرستاده می‌شود که آن را به دادگاه ارجاع می‌دهد (ماده 703 قانون آیین دادرسی کیفری).

دادگاه در جلسه غیرعلنی (chambre du conseil) رأی می‌دهد.⁠‍‌​​​‌​​​​‌‌‌‌‌​‌​​‌‌‌​‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ تصمیم آن قابل تجدیدنظرخواهی است.

رفع ممنوعیت تنها در صورتی ممکن است که شخص خارج از فرانسه اقامت داشته باشد. این شرط در طول اجرای مجازات حبس بدون تعلیق در فرانسه و نیز در موارد اقامت اجباری که در بالا ذکر شد اعمال نمی‌شود (ماده L. 641-2 CESEDA).

پرسش‌های متداول

آیا والد فرزند فرانسوی همیشه در برابر ITF حمایت می‌شود؟

خیر.⁠‍‌​​​‌​​​​‌‌‌‌‌​‌​​‌‌‌​‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ این حمایت مستلزم ده سال اقامت قانونی و مشارکت مؤثر در نگهداری فرزند است. در مورد جنایات و جنحه‌های مستوجب دست‌کم پنج سال حبس اعمال نمی‌شود.

آیا می‌توان از داخل فرانسه درخواست رفع ممنوعیت کرد؟

اصولاً خیر. درخواست از داخل فرانسه تنها در طول اجرای مجازات حبس بدون تعلیق یا در صورت اقامت اجباری پیش‌بینی‌شده در قانون قابل پذیرش است.

مدت ITF از چه زمانی آغاز می‌شود؟

از تاریخی که شخص خاک فرانسه را ترک کرده است،⁠‍‌​​​‌​​​​‌‌‌‌‌​‌​​‌‌‌​‌‌​​​​​​​‌​​​‌​​​​‍⁠ نه از تاریخ حکم.

منابع

  1. legifrance.gouv.fr/codes/article_lc/LEGIARTI000049050734/2026-09-30
  2. legifrance.gouv.fr/codes/article_lc/LEGIARTI000049050722
  3. legifrance.gouv.fr/codes/article_lc/LEGIARTI000051739534/2026-09-30
  4. legifrance.gouv.fr/codes/article_lc/LEGIARTI000032172290
  5. legifrance.gouv.fr/codes/article_lc/LEGIARTI000048442241/2026-09-30
  6. legifrance.gouv.fr/codes/article_lc/LEGIARTI000048442243/2026-09-30
  7. legifrance.gouv.fr/codes/section_lc/LEGITEXT000006070158/LEGISCTA000042772952/2026-09-30
  8. legifrance.gouv.fr/codes/section_lc/LEGITEXT000006070158/LEGISCTA000042773234/
  9. legifrance.gouv.fr/codes/section_lc/LEGITEXT000006070158/LEGISCTA000042773138/2026-09-30
  10. legifrance.gouv.fr/codes/section_lc/LEGITEXT000006070158/LEGISCTA000042773148/2026-09-30
اطلاعات کلی درباره آیین دادرسی کیفری فرانسه. این اطلاعات جایگزین بررسی مدارک یک پرونده مشخص نیست.

ترجمه صفحه فرانسوی، که تنها متن معتبر است. مطالعه نسخه فرانسوی ↗︎